Neki kovač je imel psička. Ko je koval, je psiček spal, ko pa je jedel, je bil buden. Kovač mu je vrgel kost in rekel: »O ti nesrečni, zaspani psiček, kaj naj storim s teboj, ko te je sama lenoba? Kadar udarjam po nakovalu, se zlekneš na ležišče; kadar pa začnem premikati zobe, pri priči vstaneš in mi mahaš z repom.« Ta basen graja zaspance in lenuhe, ki računajo na sadove tujega dela.
Ἦν τις χαλκεὺς κυνάριον ἔχων. Τούτου χαλκεύοντος, τὸ κυνάριον ἐκοιμᾶτο· καὶ οὖ πάλιν ἐσθίοντος, ἐγρηγόρει. Οὗτος ἐπέδῥιψψεν ὀστοῦν ταῦτα λαλῶν· ,,ὦ ταλαίπωρον κυνάριον ὑπνῶδες, τί σοι ποιήσω ὄκνῳ κατεχομένῳ; ὅτε μὲν γὰρ τὸ ἀκμώνιόν μου προσκρούσω, ἐπανακλίνεις σεαυτὸν ἐπὶ κραββάτου· ὅτε δὲ πάλιν τοὺς ὀδόντας κινήσω, εὐθύς ἐγείρῃ καὶ τὴν κέρκον μοι σείεις.“
Ὁ μῦθος οὗτος τούς ὑπνώδεις καὶ ἀργώδεις καὶ εἰς ἀλλοτρίων πόνους ἀποβλέποντας ἐλέγχει.
Nadaljuj z branjem
Glasno branje uporablja AI glas.
