Prevod
»Kako nenavadno je, možje,« je dejal Sokrat, »to, čemur ljudje pravijo ugodje! Kako čudno je po naravi povezano s tistim, kar se zdi njegovo nasprotje, z bolečino: oboje hkrati noče priti k človeku, če pa kdo išče eno in ga doseže, je skoraj vedno prisiljen sprejeti tudi drugo, kakor da bi bili to dve bitji, z glavama zvezani skupaj. In zdi se mi,« je nadaljeval, »da bi Ezop, če bi pomislil na to, sestavil basen o bogu, ki je hotel ti sprti bitji pobotati; ker pa mu to ni uspelo, jima je zvezal glavi. Zato k vsakomur, h kateremu pride eno, pozneje pride še drugo.«
Izvirnik
Ὡς ἄτοπον, ἔφη Σωκράτης, ὦ ἄνδρες, ἔοικέ τι εἶναι τοῦτο, ὃ καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι ἡδύ· ὡς θαυμασίως πέφυκε πρὸς τὸ δοκοῦν ἐναντίον εἶναι, τὸ λυπηρὸν, τῷ ἅμα μὲν αὐτὼ μὴ ἐθέλειν παραγίγνεσθαι τῷ ἀνθρώπῳ, ἐὰν δέ τις διώκῃ τὸ ἕτερον καὶ λαμβάνῃ, σχεδόν τι ἀναγκάζεσθαι ἀεὶ λαμβάνειν καὶ τὸ ἕτερον, ὥσπερ ἐκ μιᾶς κορυφῆς συνημμένῳ δύʼ ὄντε. Καί μοι δοκεῖ, ἔφη, εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ Αἴσωπος, μῦθον ἂν συνθεῖναι, ὡς ὁ θεὸς βουλόμενος αὐτὰ διαλλάξαι πολεμοῦντα, ἐπειδὴ οὐκ ἐδύνατο, ξυνῆψεν εἰς ταὐτὸν αὐτοῖς τὰς κορυφὰς, καὶ διὰ ταῦτα, ᾧ ἂν τὸ ἕτερον παραγένηται, ἐπακολουθεῖ ὕστερον καὶ τὸ ἕτερον.
