Prevod
1. Belerofont, sin Glavka in vnuk Sizifa, je nehote ubil svojega brata Delijada — po nekaterih Pejrena, po drugih pa Alkimena — in prišel k Projtu, da bi se očistil krivde. Steneboja se je zaljubila vanj in mu poslala sporočilo, da bi rada legla z njim. Ker jo je zavrnil, je Projtu rekla, da ji je Belerofont poslal nespodobno povabilo. Projt ji je verjel in mu izročil pismo, ki naj bi ga odnesel Jobatu; v njem je bilo zapisano naročilo, naj Belerofonta ubije. Ko je Jobat pismo prebral, mu je ukazal ubiti Himero, saj je pričakoval, da ga bo pošast pokončala. Te namreč ni bilo lahko premagati ne enemu človeku ne mnogim: sprednji del telesa je imela levji, rep kačji, na sredi pa še tretjo, kozjo glavo, iz katere je bruhala ogenj. Pustošila je po deželi in uničevala črede, saj je v enem telesu združevala moč treh zveri. Pravijo tudi, da je to Himero vzredil Amisodar, kakor je povedal že Homer, rodila pa se je Tifonu in Ehidni, kakor pripoveduje Heziod.
2. Belerofont je torej zajahal Pegaza, svojega krilatega konja, rojenega Meduzi in Pozejdonu, se na njem dvignil v višave in od tam s puščicami ubil Himero. Po tem boju mu je Jobat ukazal, naj se bojuje s Solimi. Ko je opravil tudi to nalogo, mu je ukazal, naj se spopade z Amazonkami. Ko je pobil še te, je Jobat izbral Likijce, ki so sloveli kot najpogumnejši, in jim ukazal, naj ga iz zasede ubijejo. Toda Belerofont je pobil tudi vse njih. Jobat se je začudil njegovi moči, mu pokazal pismo in ga prosil, naj ostane pri njem. Dal mu je svojo hčer Filonojo za ženo, ob smrti pa mu je zapustil še kraljestvo.
Izvirnik
Source ID: apollodorus_bib_2_3 Citation: Apollodorus, Bibliotheca 2.3 1. Βελλεροφόντης δὲ ὁ Γλαύκου τοῦ Σισύφου, κτείνας ἀκουσίως ἀδελφὸν Δηλιάδην, ὡς δέ τινές φασι Πειρῆνα, ἄλλοι δὲ Ἀλκιμένην, πρὸς Προῖτον ἐλθὼν καθαίρεται. καὶ αὐτοῦ Σθενέβοια ἔρωτα ἴσχει, καὶ προσπέμπει λόγους περὶ συνουσίας. τοῦ δὲ ἀπαρνουμένου, λέγει πρὸς Προῖτον ὅτι Βελλεροφόντης αὐτῇ περὶ φθορᾶς προσεπέμψατο λόγους. Προῖτος δὲ πιστεύσας ἔδωκεν ἐπιστολὰς αὐτῷ πρὸς Ἰοβάτην κομίσαι, ἐν αἷς ἐνεγέγραπτο Βελλεροφόντην ἀποκτεῖναι. Ἰοβάτης δὲ ἀναγνοὺς ἐπέταξεν αὐτῷ Χίμαιραν κτεῖναι, νομίζων αὐτὸν ὑπὸ τοῦ θηρίου διαφθαρήσεσθαι· ἦν γὰρ οὐ μόνον ἑνὶ ἀλλὰ πολλοῖς οὐκ εὐάλωτον, εἶχε δὲ προτομὴν μὲν λέοντος, οὐρὰν δὲ δράκοντος,
τρίτην δὲ κεφαλὴν μέσην αἰγός, διʼ ἧς πῦρ ἀνίει. καὶ τὴν χώραν διέφθειρε, καὶ τὰ βοσκήματα ἐλυμαίνετο· μία γὰρ φύσις τριῶν θηρίων εἶχε δύναμιν. λέγεται δὲ καὶ τὴν Χίμαιραν ταύτην τραφῆναι μὲν ὑπὸ Ἀμισωδάρου, καθάπερ εἴρηκε καὶ Ὅμηρος, γεννηθῆναι δὲ ἐκ Τυφῶνος καὶ Ἐχίδνης, καθὼς Ἡσίοδος ἱστορεῖ. 2. ἀναβιβάσας οὖν ἑαυτὸν ὁ Βελλεροφόντης ἐπὶ τὸν Πήγασον, ὃν εἶχεν ἵππον ἐκ Μεδούσης πτηνὸν γεγεννημένον καὶ Ποσειδῶνος, ἀρθεὶς εἰς ὕψος ἀπὸ τούτου κατετόξευσε τὴν Χίμαιραν. μετὰ δὲ τὸν ἀγῶνα τοῦτον ἐπέταξεν αὐτῷ Σολύμοις μαχεσθῆναι. ὡς δὲ ἐτελεύτησε καὶ τοῦτον, Ἀμαζόσιν ἐπέταξεν ἀγωνίσασθαι αὐτόν. ὡς δὲ καὶ ταύτας ἀπέκτεινε, τοὺς γενναιότητι Λυκίων
διαφέρειν δοκοῦντας ἐπιλέξας ἐπέταξεν ἀποκτεῖναι λοχήσαντας. ὡς δὲ καὶ τούτους ἀπέκτεινε πάντας, θαυμάσας τὴν δύναμιν αὐτοῦ ὁ Ἰοβάτης τά τε γράμματα ἔδειξε καὶ παρʼ αὐτῷ μένειν ἠξίωσε· δοὺς δὲ τὴν θυγατέρα Φιλονόην καὶ θνήσκων τὴν βασιλείαν κατέλιπεν αὐτῷ.
