Nekoč je v nekem kraju živela vdova, ki je imela ovco. Ko ji je hotela ostriči runo, se je tega lotila tako nevešče, da je z volno vred rezala tudi v meso. Ovca je v bolečinah rekla: »Zakaj me raniš? Koliko teže bo mojemu runu sploh dodala moja kri? Če si želiš mesa, gospodarica, je tu mesar, ki me bo hitro zaklal; če pa hočeš volno in runo, je tu strižec, ki me bo ostrigel in pustil pri življenju.« Kdor se iz pohlepa loti dela, ki ga ne obvlada, ima od njega več škode kakor koristi.
Ἐν τόπῳ τινὶ χήρα τις εἶχε πρόβατον. Τούτου δὲ τὸν πόκον λαβεῖν θέλουσα, ἔκειρεν ἀτέχνως, σὺν τῷ μαλλῷ καὶ τὴν σάρκα ψαλίζουσα. Τὸ δὲ πρόβατον ἀλγοῦν ἔλεγε· ,,τί με βλάπτεις; πόσην γὰρ ὁλκὴν τὸ ἐμὸν αἷμα προσθήσει; Καὶ εἰ μὲν κρεῶν, ὦ δέσποινα, χρῄζεις, μάγειρος ἔστιν, ὃς μὲ συντόμως θύσει· εἰ δʼ ἐρίου καὶ πόκου, κουρεὺς ἔστι πάλιν, ὃs καὶ κερεῖ με καὶ σώσει.“
Οἱ ἀπειρίαν πράγματός τινος ἔχοντες καὶ διὰ πλεονεξίαν τοῦτο μεταχειριζόμενοι οὐ τοσοῦτον κέρδος, ὅσην βλάβην καρποῦνται.
Nadaljuj z branjem
Glasno branje uporablja AI glas.
