Waltey
Sova, psi in cunjar
Fábulas literarias — 76 oštevilčenih basni v 75 bralnih enotah
Fábulas literarias · Tomás de IriarteO besedilu
Sova, psi in cunjar
- Vir
- Fábulas literarias
- Avtor
- Tomás de Iriarte
- Jezik branja
- Slovenščina
- Jezik izvirnika
- Español
- Čas branja
- 2 min branja
- Obseg
- 1 stran
- Naslov izvirnika
- 022 La Lechuza y Los Perros y el Trapero
O izvirniku
Fábulas literarias
Petinsedemdeset bralnih enot iz šestinsedemdesetih oštevilčenih avtorskih basni o književnosti in presoji umetnosti. Bralni jezik je Slovenščina, izvirnik pa prihaja iz vira Fábulas literarias v jeziku Español.
Besedilo
Sova, psi in cunjar
(Napadati mrtve pisce, živih pa ne, ni le strahopetnost, temveč tudi izdajstvo.) Strahopetci so in izdajalci nekateri kritiki, ki čakajo, da nesrečni pisci umrejo, in jih šele nato napadajo, saj bi jim živi odgovorili. 5 O tem mi je babica pripovedovala kratko zgodbico. Menda je nekega dne v samostan priletela Sova ... lažem, saj to ni moglo biti podnevi; 10 gotovo je bilo tedaj, ko je sonce že zdavnaj zašlo ... Skratka, na poti je našla svetilko ali laterno (kar je za to zgodbo vseeno). 15 Obrnila ji je hrbet in takole vzkliknila: »Svetilka, s kakšnim užitkom bi ti izpila olje, ko me le tvoja luč ne bi žalila! 20 A ker zdaj tega ne morem, saj tako močno goriš, bom, če te kdaj najdem ugasnjeno, premagala strah pred tabo in si pošteno napolnila trebuh.« 25 Čeprav me bodo kritiki, o katerih govorim, preklinjali, jim bom tu, da bi jih spravila v slabo voljo, še v drugi basni naslikala njihovo podobo. 30 Ko je torej neki Cunjar brskal po smetišču, sta lajala nanj (kakor rada počneta, kadar zavohata take ljudi) dva Cerberova sorodnika. 35 Pa jima je neki hrt dejal: »Pustita tega malopridneža, ki zna psu odreti kožo, kadar ga najde mrtvega, pred živim pa zbeži.« 40
Izvirnik
022 La Lechuza y Los Perros y el Trapero
Naslednje strani prikazujejo izvirno besedilo za primerjavo.
(Atreverse a los autores muertos, y no a los vivos, no sólo es cobardía, sino traición.)
Cobardes son y traidores Ciertos críticos, que esperan, Para impugnar, a que mueran Los infelices autores, Porque vivos respondieran. 5 Un breve caso a este intento Contaba una abuela mía. Diz que un día en un convento Entró una Lechuza... miento, Que no debió ser un día; 10 Fué, sin duda, estando el sol Ya muy lejos del ocaso... Ella, en fin, encontró al paso Una lámpara o farol (Que es lo mismo para el caso). 15 Y volviendo la trasera, Exclamó de esta manera: "Lámpara, ¡con qué deleite Te chupara yo el aceite, Si tu luz no me ofendiera! 20 "Mas ya que ahora no puedo, Porque estás bien atizada, Si otra vez te hallo apagada, Sabré, perdiéndote el miedo, Darme una buena panzada." 25
Aunque renieguen de mí Los críticos de que trato, Para darles un mal rato, En otra fábula aquí Tengo de hacer su retrato. 30 Estando pues un Trapero Revolviendo un basurero, Ladrábanle (como suelen Cuando a tales hombres huelen) Dos parientes del Cerbero. 35 Y díjoles un lebrel: "Dejad a ese perillán Que sabe quitar la piel Cuando encuentra muerto un can, Y cuando vivo, huye de él." 40
Nadaljuj z branjem
