O besedilu
Lev, volk in lisica
- Vir
- Ezopove basni
- Avtor
- Ezop / Karl Halm
- Jezik branja
- Slovenščina
- Jezik izvirnika
- Ancient Greek
- Čas branja
- 1 min branja
- Obseg
- 1 stran
- Naslov izvirnika
- 255. Λέων, Λύκος καὶ Ἀλώπηξ. (C.72. F. 233.)
O izvirniku
Ezopove basni
Kratke basni, kjer živali v nekaj potezah razkrijejo človeške slabosti. Bralni jezik je Slovenščina, izvirnik pa prihaja iz vira Ezopove basni v jeziku Ancient Greek.
Besedilo
Lev, volk in lisica
Lev se je postaral in zbolel ter obležal v votlini. Vse živali razen lisice so prišle obiskat svojega kralja. Volk je izkoristil priložnost in pred levom obtožil lisico, češ da ji ni prav nič mar za vladarja vseh živali in ga zato niti obiskat ni prišla. Medtem je prispela tudi lisica in ujela zadnje volkove besede. Lev je zarenčal nanjo, ona pa ga je prosila, naj ji dovoli, da se zagovarja, in rekla: »Kdo od vseh zbranih ti je toliko koristil kakor jaz, ki sem hodila naokrog in pri zdravniku iskala zdravilo zate ter ga tudi našla?« Lev ji je nemudoma ukazal, naj mu pove, kakšno je zdravilo, in lisica je odgovorila: »Živega volka moraš odreti in se ogrniti z njegovo še toplo kožo.« Ko je volk že hip zatem ležal mrtev, je lisica v smehu rekla: »Gospodarja ne smeš spodbujati k sovražnosti, temveč k naklonjenosti.« Basen uči, da kdor drugemu nastavlja past, jo obrne proti sebi.
Izvirnik
255. Λέων, Λύκος καὶ Ἀλώπηξ. (C.72. F. 233.)
Naslednje strani prikazujejo izvirno besedilo za primerjavo.
Λέων γηράσας ἐνόσει κατακεκλιμένος ἐν ἂντρῳ· παρῆσαν δʼ ἐπισκεψόμενα τὸν βασιλέα πλὴν ἀλώπεκος τἄλλα τῶν ζώων. Ὁ τοίνυν λύκος λαβόμενος εὐκαιρίας, κατηγόρει παρὰ τῷ λέοντι τῆς ἀλώπεκος, ἅτε δὴ παρʼ οὐδὲν τιθεμένης τὸν πάντων αὐτῶν κρατοῦντα, καὶ διὰ ταῦτα μηδʼ εἰς ἐπίσκεψιν ἀφιγμένης. Ἐν τοσούτῳ δὲ παρῆν καὶ ἡ ἀλώπηξ, καὶ τῶν τελευταίων ἠκροάσατο τοῦ λύκου ῥημάτων. Ὁ μὲν οὖν λέων κατʼ αὐτῆς ἐβρυχᾶτο· ἡ δʼ ἀπολογίας καιρὸν αἰτήσασα „καὶ τίς σε“ ἔφη ,,τῶν συνελθόντων τοσοῦτον ὠφέλησεν, ὅσον ἐγὼ, πανταχόσε περινοστήσασα καὶ θεραπείαν ὑπὲρ σοῦ παρʼ ἰατροῦ ζητήσασα καὶ μαθοῦσα ;“ Τοῦ δὲ λέοντος εὐθὺς τὴν θεραπείαν εἰπεῖν κελεύσαντος, ἐκείνη φησίν· „εἰ λύκον ζῶντα ἐκδείρας τὴν αὐτοῦ δορὰν θερμὴν ἀμφιέσῃ.“ Καὶ τοῦ λύκου αὐτίκα νεκροῦ κειμένου, ἡ ἀλώπηξ γελῶσα εἶπεν οὕτως· „οὐ χρὴ τὸν δεσπότην πρὸς δυσμένειαν παρακινεῖν, ἀλλὰ πρὸς εὐμένειαν.“
Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι ὁ καθʼ ἑτέρου μηχανώμενος καθʼ ἑαυτοῦ τὴν πάγην περιτρέπει.
Nadaljuj z branjem
