Waltey
Dva papagaja in papagajka
Fábulas literarias — 76 oštevilčenih basni v 75 bralnih enotah
Fábulas literarias · Tomás de IriarteO besedilu
Dva papagaja in papagajka
- Vir
- Fábulas literarias
- Avtor
- Tomás de Iriarte
- Jezik branja
- Slovenščina
- Jezik izvirnika
- Español
- Čas branja
- 2 min branja
- Obseg
- 1 stran
- Naslov izvirnika
- 005 Los dos Loros y la Cotorra
O izvirniku
Fábulas literarias
Petinsedemdeset bralnih enot iz šestinsedemdesetih oštevilčenih avtorskih basni o književnosti in presoji umetnosti. Bralni jezik je Slovenščina, izvirnik pa prihaja iz vira Fábulas literarias v jeziku Español.
Besedilo
Dva papagaja in papagajka
(Tisti, ki kvarijo svoj jezik, se znajo maščevati le tako, da ljudi, ki ga govorijo pravilno, zmerjajo s puristi, kakor da bi bilo to kaj graje vrednega.) Iz Santo Dominga je gospa prinesla dva papagaja. Del otoka je francoski, drugi del pa španski. Tako je vsaka živalca 5 govorila drug jezik. Postavili so ju na balkon in tam je nastal pravi Babilon. Iz francoščine in kastiljščine sta skuhala takšno jezikovno godljo, 10 da nazadnje nista več znala govoriti ne enega ne drugega jezika. Francoski papagaj je od španskega prevzel nekaj besed, a le malo; španski pa je od francoskega 15 prevzel skoraj vse. Gospodarica ukaže, naj ju ločijo; in francoski takoj popravi besede, ki se jih je naučil iz jezika, ki ni v modi. 20 Španski pa, nasprotno, ne pozabi žlobudranja in si celo domišlja, da z njim plemeniti svoj lastni jezik. Nazadnje je kar v francoščini prosil 25 za čičeriko iz lonca; in z nasprotnega balkona je učena papagajka planila v krohot ter se ponorčevala iz papagaja. 30 On ji je odgovoril samo, kakor da ji očita sramotno napako: Vi ste zgolj PURISTKA[1]; ona pa je dejala: In to mi je v veliko čast. Glej jih, papagaje, saj so 35 prav takšni kakor ljudje!
[Opomba 1: Izraz, ki ga dandanes uporabljajo tisti, ki kvarijo naš jezik, kadar hočejo osmešiti ljudi, ki ga govorijo čisto.]
Izvirnik
005 Los dos Loros y la Cotorra
Naslednje strani prikazujejo izvirno besedilo za primerjavo.
(Los que corrompen su idioma no tienen otro desquite que llamar puristas a los que le hablan con propiedad, como si el serlo fuera tacha.)
De Santo Domingo trajo Dos Loros una señora. La isla en parte es francesa, Y otra parte española. Así, cada animalito 5 Hablaba distinto idioma. Pusiéronlos al balcón, Y aquello era Babilonia. De francés y castellano Hicieron tal pepitoria, 10 Que al cabo ya no sabían Hablar ni una lengua ni otra. El francés del español Tomó voces, aunque pocas; El español al francés 15 Casi se las tomó todas. Manda el ama separarlos; Y el francés luego reforma Las palabras que aprendió De lengua que no es de moda. 20 El español, al contrario, No olvida la jerigonza, Y aun discurre que con ella Ilustra su lengua propia. Llegó a pedir en francés 25 Los garbanzos de la olla; Y desde el balcón de enfrente Una erudita Cotorra La carcajada soltó, Haciendo del Loro mofa. 30 Él respondió solamente, Como por tacha afrentosa: Vos no sois que una PURISTA[1]; Y ella dijo: A mucha honra. ¡Vaya que los loros son 35 Lo mismo que las personas!
[Nota 1: Voz de que modernamente se valen los corruptores de nuestro idioma, cuando pretenden ridiculizar a los que le hablan con pureza.]
Nadaljuj z branjem
