Škržat je pel na visokem drevesu. Lisica, ki ga je hotela požreti, si je izmislila takšno zvijačo. Postavila se je nasproti drevesu, občudovala njegov lepi glas in ga vabila, naj se spusti, češ da bi rada videla, kako velika je žival, ki tako mogočno poje. Škržat pa je zaslutil prevaro in ji rekel: »Motiš se, lisica, če misliš, da bom prišel dol. Lisic se namreč varujem že od takrat, ko sem v lisičjem iztrebku zagledal škržatova krila.«
Pametne ljudi spametujejo nesreče drugih.
Τέττιξ ἐπί τινος ὑψηλοῦ δένδρου ᾗδεν. Ἀλώπηξ δὲ βουλομένη αὐτὸν καταφαγεῖν, τοιοῦτον ἐπενόησεν. Ἄντικρυς στᾶσα ἐθαύμαζεν αὐτοῦ τὴν εὐφωνίαν, καὶ παρεκάλει καταβῆναι λέγουσα, ὅτι ἐπεθύμει θεάσασθαι, πηλίκον ζῶον τηλικαῦτα φθέγγεται. Κἀκεῖνος ὑπονοήσας ἀπάτην πρὸς τὴν ἀλώπεκα ἔφη· ,,ἀλλὰ πεπλάνησαι, ὡ αὕτη, εἰ ὑπέλαβές με καταβήσεσθαι· ἐγώ γὰρ ἀπʼ ἐκείνου ἀλώπεκας φυλάττομαι, ἀφʼ οὐ ἐν ἀφοδεύματι ἀλώπεκος πτερὰ τέττιγος ἐθεασάμην.
Ὀτι τούς φρονίμους τῶν ἀνθρώπων τῶν πέλας αἱ συμφοραὶ σωφρονίζουσι.
Nadaljuj z branjem
Glasno branje uporablja AI glas.
