O besedilu
Sin in naslikani lev
- Vir
- Ezopove basni
- Avtor
- Ezop / Karl Halm
- Jezik branja
- Slovenščina
- Jezik izvirnika
- Ancient Greek
- Čas branja
- 1 min branja
- Obseg
- 1 stran
- Naslov izvirnika
- 349b. Ἄλλως. Υἱὸς καὶ Λέων γεγραμμένος. (F. 187. C p. 393. B. fragm. 135. ed.L.)
O izvirniku
Ezopove basni
Kratke basni, kjer živali v nekaj potezah razkrijejo človeške slabosti. Bralni jezik je Slovenščina, izvirnik pa prihaja iz vira Ezopove basni v jeziku Ancient Greek.
Besedilo
Sin in naslikani lev
Neki mož je imel edinega sina, pogumnega mladeniča. Nekoč je v sanjah videl, kako ga ubije lev. V strahu, da bi se sanje uresničile, mu je uredil prijetno bivališče in dal za njegovo razvedrilo stene poslikati z najrazličnejšimi živalmi. Med njimi je bil upodobljen tudi lev. Toda ob pogledu na leva je mladeniča obšla še globlja žalost. Stopil je k njemu in mu dejal: »O ti najzlobnejša zver! Zaradi lažnih sanj, ki jih je moj oče zaman sanjal, sem zdaj zaprt in zastražen kakor ženska. Ah, kaj naj zdaj storim s teboj?« Po teh besedah je segel proti robidovemu grmu, da bi odtrgal nekaj vej in z njimi udaril leva. Toda trn se mu je zaril v prst in povzročil vnetje s tako hudimi bolečinami, da je mladenič nemudoma obležal in ostal brez besed. Nenadoma ga je zajela vročica in kmalu je umrl.
Basen uči, da je treba tisto, kar nam je usojeno, pogumno prenašati, ne pa iskati zvijač, kako bi se temu izognili, saj temu ne moremo ubežati.
Izvirnik
349b. Ἄλλως. Υἱὸς καὶ Λέων γεγραμμένος. (F. 187. C p. 393. B. fragm. 135. ed.L.)
Naslednje strani prikazujejo izvirno besedilo za primerjavo.
Υἱόν τις ἔχων μονογενῆ ἀνδρεῖον, εἶδε καθʼ ὕπνον ὑπὸ λέοντος θνήσκειν. Ὁ δὲ φοβηθεὶς, μή πως τοὖναρ ἀληθεύσῃ, οἴκημα τερπνὸν αὐτῷ κατασκευάσας, ἐζωγράφησε τοὺς τοίχους πρὸς τὴν τέρψιν, ζώοις παντοίοις αὐτούς ἐγκαλλωπίσας, ἐν οἷς καὶ λέων ἀπεμορφώθη. Ὡς οὖν ἑώρα τὸν λέοντα ὁ νέος, μᾶλλον κατεῖχεν αὐτὸν ἡ λύπη πλέον, ὃς ἱστάμενος τοῦ λέοντος πλησίον, τούτῳ προσεῖπεν· ,,ὦ κάκιστον θηρίον, διὰ τὸ ὄναρ τὸ ψευδὲς τοῦ πατρός μου, ὃ αὐτὸς ἑώρακεν ἐν ὕπνοις μάτην, προσκατεκλείσθην φρουρᾷ τῇ γυναικείᾳ· ἆ! τί δέ σοι ἐγὼ ἄρτι ποιήσω;“ Ταῦτα αὐτοῦ τῷ λέοντι εἰπόντος, ἐπεξέτεινε τὴν χεῖρα ἐπὶ βάτον, τοῦ λαβεῖν κλάδους καὶ τὸν λέοντα κροῦσαι. Εὐθὺς δὲ σκόλοψ προσκρούσας τῷ δακτύλῳ, ἄλγει μεγάλῳ ἐφλέγμανε τὸν νέον, καὶ παραυτίκα ἄλαλος κατεκλίθη. Ὑπανάψας δὲ πυρετὸς ἐξαπίνης, θᾶττον ὁ νέος ἐξέλιπε τὸν βίον.
Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι ἃ μέλλει συμβῆναί τινι, τούτοις γενναίως ἐγκαρτερείτω, καὶ μὴ κατασοφιζέσθω· οὐ γὰρ ἐκφεύξει.
Nadaljuj z branjem
