Prevod
(Proti dvema vrstama slabih prevajalcev.) V mnogih bojih je služil meč, gladek, vitek, oster, dobro kaljen, najslavnejši, kar jih je prišlo iz rok slovitega toledskega mojstra. Prehajal je v roke različnih gospodarjev, 5 in iz tisočerih stisk jim je pomagal s častjo. Na raznih dražbah so ga prodajali, dokler po nenavadnih naključjih ni nazadnje pristal (kdo bi si mislil!) v temnem kotu neke gostilne, 10 kjer je, odložen kot neuporabna ropotija, rjavel. Neka dekla ga je po ukazu svojega gospodarja, gostilničarja, ki je moral biti velik tepec, nekoč odnesla v kuhinjo, 15 nanj nataknila kokoš, in glej, pravi pravcati raženj je postal meč, ki je nekoč prinašal čast in korist. Medtem ko se je to dogajalo v gostilni, je na dvoru hotel kupiti meč 20 neki pravkar prispeli tujec, ki se je iz kmetavza prelevil v gospoda. Mečar je vedel, da je dandanes meč zgolj okras in da vsako rezilo velja za dobro, 25 če je le izbrani ročaj po modi, zato mu je dejal, naj se vrne naslednji dan. Raženj, ki ga je imel v kuhinji, je nato obrusil, naostril in zloščil ter ga kot meč Tomása de Ayale 30 prodal ubogemu tujcu, ki se na takšne kupčije ni spoznal; mečar je bil tolikšen slepar, kolikršen bedak je bil gostilničar. A mar se nad prav takšno nevednostjo ali sleparstvom 35 ne bi mogel pritožiti tudi naš narod pri dveh vrstah prevajalcev, ki ga preplavljajo s svojimi frazami? Eni prevajajo slavna dela in iz mečev delajo ražnje; 40 drugi prevajajo najslabša in ražnje prodajajo za meče.
Izvirnik
(Contra dos especies de malos traductores.)
Sirvió en muchos combates una espada Tersa, fina, cortante, bien templada, La más famosa que salió de mano De insigne fabricante toledano. Fué pasando a poder de varios dueños, 5 Y airosos los sacó de mil empeños. Vendióse en almonedas diferentes Hasta que por extraños accidentes Vino, en fin, a parar (¡quién lo diría!) A un obscuro rincón de una hostería, 10 Donde, cual mueble inútil arrimada, Se tomaba de orín. Una criada, Por mandado de su amo el posadero, Que debía de ser gran majadero, Se la llevó una vez a la cocina, 15 Atravesó con ella una gallina, Y héteme un asador hecho y derecho La que una espada fué de honra y provecho. Mientras esto pasaba en la posada, En la corte comprar quiso una espada 20 Cierto recién llegado forastero, Transformado de payo en caballero. El espadero, viendo que al presente Es la espada un adorno solamente, Y que pasa por buena cualquier hoja, 25 Siendo de moda el puño que se escoja, Díjole que volviese al otro día. Un asador que en su cocina había Luego desbasta, afila y acicala, Y por espada de Tomás de Ayala 30 Al pobre forastero, que no entiende De semejantes compras, se le vende; Siendo tan picarón el espadero Como fué mentecato el posadero. Mas ¿de igual ignorancia o picardía 35 Nuestra nación quejarse no podría Contra los traductores de dos clases, Que infestada la tienen con sus frases? Unos traducen obras celebradas, Y en asadores vuelven las espadas; 40 Otros hay que traducen las peores, Y venden por espadas asadores.
