O besedilu
Lisica in kozel
- Vir
- Ezopove basni
- Avtor
- Ezop / Karl Halm
- Jezik branja
- Slovenščina
- Jezik izvirnika
- Ancient Greek
- Čas branja
- 2 min branja
- Obseg
- 1 stran
- Naslov izvirnika
- 45. Ἀλώπηξ καὶ Τράγος. (S.9. C. 4 et p. 281. F. 4.)
O izvirniku
Ezopove basni
Kratke basni, kjer živali v nekaj potezah razkrijejo človeške slabosti. Bralni jezik je Slovenščina, izvirnik pa prihaja iz vira Ezopove basni v jeziku Ancient Greek.
Besedilo
Lisica in kozel
Lisica je padla v vodnjak in obtičala v njem, saj ni vedela, kako bi prišla ven. Tedaj je k istemu vodnjaku prišel kozel, ki ga je mučila žeja. Ko je zagledal lisico, jo je vprašal, ali je voda dobra. Lisica, vesela, da se ji je v nesreči ponudila priložnost, je vodo na vse pretege hvalila, češ da je izvrstna, in ga vabila, naj se spusti k njej. Kozel se je, gnan zgolj od žeje, brez premisleka spustil v vodnjak. Ko se je odžejal, je začel skupaj z lisico iskati pot ven. Lisica je rekla, da se je domislila nečesa, kar bo rešilo oba: »Če se s sprednjimi nogami opreš ob steno in nagneš rogove, bom po tvojem hrbtu splezala ven, nato pa pomagala še tebi.« Kozel je tudi ta nasvet rade volje ubogal. Lisica se je po njegovih nogah povzpela na hrbet, od tam stopila na rogove, skočila na rob vodnjaka in se odpravila proč. Ko ji je kozel očital, da je prelomila obljubo, se je obrnila in rekla: »O ti, ko bi imel toliko pameti, kolikor imaš dlak v bradi, se ne bi spustil v vodnjak, preden bi premislil, kako boš prišel iz njega.« Tako morajo tudi preudarni ljudje najprej premisliti o posledicah svojih dejanj in se jih šele nato lotiti.
Izvirnik
45. Ἀλώπηξ καὶ Τράγος. (S.9. C. 4 et p. 281. F. 4.)
Naslednje strani prikazujejo izvirno besedilo za primerjavo.
Ἀλώπηξ πεσοῦσα εἰς φρέαρ, ἐπάναγκες ἔμενε, πρὸς ιὴν ἀνάβασιν ἀμηχανοῦσα· τράγος δὲ δίψῃ συνεχόμενος ὡς ἐγένετο κατὰ τὸ αὐτὸ φρέαρ, θεασάμενος αὐτὴν, ἐπυνθάνετο, εἰ καλὸν εἴη τὸ ὕδωρ· ἡ δὲ, τὴν δυστυχίαν ἀσμενισαμένη, πολὺν ἔπαινον τοῦ ὕδατος κατέτεινε, λέγουσα, ὡς χρηστὸν εἴη, καὶ καταβῆναι αὐτῷ παρῄνει. Ὁ δὲ ἀμελετήτως κατῆλθε διὰ μόνην ἐπιθυμίαν, καὶ ἅμα τῷ τὴν δίψαν σβέσαι, μετὰ τῆς ἀλώπεκος ἐσκόπει τὴν ἄνοδον· καὶ ἡ ἀλώπηξ χρήσιμον. τι ἔφη ἐπινενοηκέναι εἰς τὴν ἀμφοτέρων σωτηρίαν· „ εἰ γὰρ θελήσεις τοὺς ἐμπροσθίους πόδας τῷ τοίχῷ προσερεῖσαι, ἐγκλίνας τὰ κέρατα, ἀναδραμοῦσα αὐτὴ διὰ τοῦ σοῦ νώτου καὶ σὲ ἀναβιβάσω.“ Τοῦ δὲ καὶ πρὸς τὴν δευτέραν παραίνεσιν ἑτοίμως ὑπηρετήσαντος, ἡ ἀλώπηξ ἁλομένη διὰ τῶν σκελῶν αὐτοῦ ἐπὶ τὸν νῶτον ἀνέβη, καὶ ἀπʼ ἐκείνου ἐπὶ τὰ κέρατα διερεισαμένη, ἐπὶ τὸ στόμα τοῦ φρέατος ἀνελθοῦσα ἀπηλλάττετο. Τοῦ δὲ τράγου μεμφομένου αὐτὴν, ὡς τὰς ὁμολογίας παραβαίνουσαν, ἐπιστραφεῖσα εἶπεν· ,,ὦ οὗτος, ἀλλʼ εἰ τοσαύτας φρένας εἶχες, ὅσας ἐν τῷ πώγωνι τρίχας, οὐ πρότερον δὴ κατεβεβήκεις, πρὶν ἢ τὴν ἄνοδον ἐσκέψω.“
Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων τοὺς φρονίμους δεῖ πρότερον τὰ τέλη τῶν πραγμάτων σκοπεῖν, εἶθʼ οὕτως αὐτοῖς ἐπιχειρεῖν.
Nadaljuj z branjem
