Prevod
1. Menelaju je Helena rodila Hermiono in po nekaterih pripovedih tudi Nikostrata; s sužnjo Pierido, po rodu Ajtolko, ali Tereido, kakor jo imenuje Akuzilaj, je imel Megapenta, s knoško nimfo pa po Evmelu Ksenodama.
2. Med Ledinimi sinovi se je Kastor uril v vojnih veščinah, Polidevk pa v rokoborbi s pestmi; zaradi njunega junaštva so ju imenovali Dioskura. Ker sta se hotela poročiti z Levkipovima hčerama, sta ju ugrabila iz Mesene in ju vzela za ženi. Polidevku in Febi se je rodil Mnezilej, Kastorju in Hilaejri pa Anogon.
Ko sta skupaj z Afarejevima sinovoma Idasom in Linkejem iz Arkadije odgnala naropano govedo, sta delitev plena prepustila Idasu. Ta je razkosal govedo na štiri dele in dejal, da bo tisti, ki prvi poje svoj delež, dobil polovico plena, drugi pa preostanek. Idas je prvi pojedel svoj delež, nato še bratovega in skupaj z njim odgnal plen v Meseno. Dioskura sta se odpravila na vojni pohod proti Meseni ter odgnala tisto govedo in še veliko drugega. Nato sta Idasu in Linkeju pripravila zasedo. Toda Linkej je zagledal Kastorja in o tem obvestil Idasa, ta pa je Kastorja ubil. Polidevk se je pognal za njima in s sulico ubil Linkeja. Ko je nato zasledoval Idasa, ga je ta s kamnom zadel v glavo, da je nezavesten padel na tla. Zevs je Idasa pokončal s strelo, Polidevka pa dvignil v nebo. Ker Polidevk ni hotel sprejeti nesmrtnosti, dokler je bil Kastor mrtev, je Zevs obema dovolil, da izmenično po en dan prebivata med bogovi in en dan med smrtniki. Ko sta bila Dioskura sprejeta med bogove, je Tindarej poklical Menelaja v Sparto in mu predal kraljestvo.
Izvirnik
Source ID: apollodorus_bib_3_11 Citation: Apollodorus, Bibliotheca 3.11 1. Μενέλαος μὲν οὖν ἐξ Ἑλένης Ἑρμιόνην ἐγέννησε καὶ κατά τινας Νικόστρατον, ἐκ δούλης δὲ Πιερίδος, γένος Αἰτωλίδος, ἢ καθάπερ Ἀκουσίλαός φησι Τηρηίδος, Μεγαπένθη, ἐκ Κνωσσίας δὲ νύμφης κατὰ Εὔμηλον Ξενόδαμον. 2. τῶν δὲ ἐκ Λήδας γενομένων παίδων Κάστωρ μὲν ἤσκει τὰ κατὰ πόλεμον, Πολυδεύκης δὲ πυγμήν, καὶ διὰ τὴν ἀνδρείαν ἐκλήθησαν ἀμφότεροι Διόσκουροι. βουλόμενοι δὲ γῆμαι τὰς Λευκίππου θυγατέρας ἐκ Μεσσήνης ἁρπάσαντες ἔγημαν· καὶ γίνεται μὲν Πολυδεύκους καὶ Φοίβης Μνησίλεως, Κάστορος δὲ καὶ Ἱλαείρας Ἀνώγων.
ἐλάσαντες δὲ ἐκ τῆς Ἀρκαδίας βοῶν λείαν μετὰ τῶν Ἀφαρέως παίδων Ἴδα καὶ Λυγκέως, ἐπιτρέπουσιν Ἴδᾳ διελεῖν· ὁ δὲ τεμὼν βοῦν εἰς μέρη τέσσαρα, τοῦ πρώτου καταφαγόντος εἶπε τῆς λείας τὸ ἥμισυ ἔσεσθαι, καὶ τοῦ δευτέρου τὸ λοιπόν. καὶ φθάσας κατηνάλωσε τὸ μέρος τὸ ἴδιον πρῶτος Ἴδας, καὶ τὸ τοῦ ἀδελφοῦ, καὶ μετʼ ἐκείνου τὴν λείαν εἰς Μεσσήνην ἤλασε. στρατεύσαντες δὲ ἐπὶ Μεσσήνην οἱ Διόσκουροι τήν τε λείαν ἐκείνην καὶ πολλὴν ἄλλην συνελαύνουσι. καὶ τὸν Ἴδαν ἐλόχων καὶ τὸν Λυγκέα. Λυγκεὺς δὲ ἰδὼν Κάστορα ἐμήνυσεν Ἴδᾳ, κἀκεῖνος αὐτὸν κτείνει. Πολυδεύκης δὲ ἐδίωξεν αὐτούς, καὶ τὸν μὲν Λυγκέα κτείνει τὸ δόρυ προέμενος, τὸν δὲ Ἴδαν διώκων, βληθεὶς ὑπʼ ἐκείνου πέτρᾳ κατὰ τῆς κεφαλῆς, πίπτει σκοτωθείς. καὶ Ζεὺς Ἴδαν κεραυνοῖ, Πολυδεύκην δὲ εἰς οὐρανὸν ἀνάγει. μὴ
δεχομένου δὲ Πολυδεύκους τὴν ἀθανασίαν ὄντος νεκροῦ Κάστορος, Ζεὺς ἀμφοτέροις παρʼ ἡμέραν καὶ ἐν θεοῖς εἶναι καὶ ἐν θνητοῖς ἔδωκε. μεταστάντων δὲ εἰς θεοὺς τῶν Διοσκούρων, Τυνδάρεως μεταπεμψάμενος Μενέλαον εἰς Σπάρτην τούτῳ τὴν βασιλείαν παρέδωκεν.
