Waltey
Živalska glasba
Fábulas literarias — 76 oštevilčenih basni v 75 bralnih enotah
Fábulas literarias · Tomás de IriarteO besedilu
Živalska glasba
- Vir
- Fábulas literarias
- Avtor
- Tomás de Iriarte
- Jezik branja
- Slovenščina
- Jezik izvirnika
- Español
- Čas branja
- 3 min branja
- Obseg
- 2 strani
- Naslov izvirnika
- 042 La Música de los Animales
O izvirniku
Fábulas literarias
Petinsedemdeset bralnih enot iz šestinsedemdesetih oštevilčenih avtorskih basni o književnosti in presoji umetnosti. Bralni jezik je Slovenščina, izvirnik pa prihaja iz vira Fábulas literarias v jeziku Español.
Besedilo
Živalska glasba
(Kadar pri delu sodeluje več ljudi, si ga vsak hoče lastiti, če je dobro, če pa je slabo, krivdo vali na druge.) Pozor, plemenito občinstvo, bandurijo sem uglasil, in hvaležni mi boste, ko zaslišite šaljivo pesem, ki vam jo zapojem. Na levjem dvoru, 5 na dan njegovega rojstva, je nekaj živali sklenilo prirediti slavje; in da bi ga začeli z vsem potrebnim sijajem, 10 so menili, da bi bil glasbeni nastop prav primeren. Ker pri izbiri ustreznih vlog človek nima vselej 15 potrebne srečne roke, niso niti omenili slavca, niti se spomnili kosa, niti pomislili na kalandro, na liščka ali kanarčka. 20 Manj spretni pevci, a toliko bolj odločni, so se ponudili, da bodo sami poskrbeli za zabavo. Še preden je napočila ura 25 pripravljenega petja, je vsak glasbenik govoril: »Boste videli, kako bo veselo!« In naposled se ves zbor prikaže na odru, 30 sestavljen iz naslednjih nadvse spretnih izvajalcev. Soprana sta bila dva črička; žaba in škržat sta pela alt; dva obada tenor; 35 prašič in osel pa bas. S kako prijetnim ritmom, s kako nežnim izrazom je zvenela ta glasba, ni treba na dolgo opisovati. 40 Dovolj bo, če povem, da si je večina zatisnila ušesa in iz spoštovanja do leva prikrila razočaranje. Žaba pa je z obrazov 45 vendarle dobro razbrala, da bo prav malo ploskanja in vzklikov navdušenja. Stopila je iz kroga in rekla: »Kako napačno poje osel!« 50 Ta je odvrnil: »Soprana sta tista, ki pojeta napačno.« — »Vse skupaj kvari,« je cvileč pristavil čriček, »prašič.« — »Le počasi, 55« je nato odgovoril prasec, »nihče ne poje bolj mimo kakor škržat, ki poje alt.« — »Le pazite na jezik,« se je razburil škržat, »to ni res; 60 tista obada, ki pojeta tenor, sta kriva za vso polomijo.« Lev je prekinil prepir z besedami: »Veliki malopridneži! Mar niste, še preden ste začeli peti, 65 vsi hvalili svoje glasbe? Vsak zase je hotel požeti aplavz, kakor da bi bila vsa uspešnost nastopa zasluga njegovega petja. 70 Zdaj pa, ko vidite, da je koncert pravi pekel v malem, nihče noče imeti nič z njim in vsak obtožuje druge. Nikoli več se ne prikažite 75 pred menoj: poberite se! Kajti če mi še enkrat zapojete, bom z vami neusmiljeno obračunal.« O, ko bi nebo dopustilo, da bi se enako zgodilo 80 tudi tedaj, ko pri skupnem delu trije ali štirje pisatelji vsak zase hočejo vso slavo, če je knjiga dobra ali vsaj povprečna, njihovi tovariši pa nosijo 85 krivdo, če se izkaže za slabo!
Izvirnik
042 La Música de los Animales
Naslednje strani prikazujejo izvirno besedilo za primerjavo.
(Cuando se trabaja una obra entre muchos, cada uno quiere apropiársela si es buena, y echa la culpa a los otros si es mala.)
Atención, noble auditorio, Que la bandurria he templado, Y han de dar gracias cuando oigan La jácara que les canto. En la corte del león, 5 Día de su cumpleaños, Unos cuantos animales Dispusieron un sarao; Y para darle principio Con el debido aparato, 10 Creyeron que una academia De música era del caso. Como en esto de elegir Los papeles adecuados No todas veces se tiene 15 El acierto necesario, Ni hablaron del ruiseñor, Ni del mirlo se acordaron, Ni se trató de calandria, De jilguero ni canario. 20 Menos hábiles cantores, Aunque más determinados, Se ofrecieron a tomar La diversión a su cargo. Antes de llegar la hora 25 Del canticio preparado, Cada músico decía: "¡Ustedes verán qué rato!" Y al fin la capilla junta Se presenta en el estrado, 30 Compuesta de los siguientes Diestrísimos operarios. Los tiples eran dos grillos; Rana y cigarra, contraltos; Dos tábanos los tenores; 35 El cerdo y el burro, bajos. Con qué agradable cadencia, Con qué acento delicado La música sonaría, No es menester ponderarlo. 40 Baste decir que los más Las orejas se taparon, Y, por respeto al león, Disimularon el chasco. La rana por los semblantes 45 Bien conoció, sin embargo, Que habían de ser muy pocas Las palmadas y los bravos. Salióse del corro y dijo: "¡Cómo desentona el asno!" 50 Este replicó: "Los tiples Sí que están desentonados." --"Quien lo echa todo a perder (Añadió un grillo chillando) Es el cerdo."--"Poco a poco 55 (Respondió luego el marrano); Nadie desafina más Que la cigarra, contralto." --"Tenga modo, y hable bien (Saltó la cigarra); es falso; 60 Esos tábanos tenores Son los autores del daño." Cortó el león la disputa, Diciendo: "¡Grandes bellacos! ¿Antes de empezar la solfa, 65 No la estabais celebrando? Cada uno para sí Pretendía los aplausos, Como que se debería Todo el acierto a su canto. 70 Mas viendo ya que el concierto Es un infierno abreviado, Nadie quiere parte en él, Y a los otros hace cargos. Jamás volváis a poneros 75 En mi presencia: ¡mudaos! Que si otra vez me cantáis, Tengo de hacer un estrago." ¡Así permitiera el Cielo Que sucediera otro tanto 80 Cuando, trabajando a escote Tres escritores o cuatro, Cada cual quiere la gloria Si es bueno el libro, o mediano, Y los compañeros tienen 85 La culpa si sale malo!
Nadaljuj z branjem
